"شکوه رستن" از فریدون مشیری و...عیدیتون و بعد از عیدتون هم مبارک!
بیاموزیم:
شکوه رستن، اینک،
طلوع فروردین
گداخت آن همه برف،
دمید این همه گل،
شکفت این همه رنگ!
زمین به ما آموخت:
ز پیش حادثه باید که پای پس نکشیم
مگر کم از خاکیم؟
نفس کشید زمین، ما چرا نفس نکشیم؟
