امسال هم مثل سالهای دیگر بعد از مراسم تق و توق ها و جیغ و ویغ های به اصطلاح چهارشنبه سوری مسئولین آماری می دهند که "ملت امسال کمتر از پارسال زخمی شدند و مردند و کار ما هرسال بهتر می شود و ...دلتان بسوزد" و من همیشه به این فکر می کردم که چرا این آمار که هر سال کم می شود هنوز به پایان نرسیده و کی به پایان می رسد و اصلا روزی می رسد که دیگر آماری از کشته ها و زخمی ها در روزنامه های روز بعد نخوانیم؟!
امسال در کمال تعجب و شاید خرسندی خواندم که رضا دهقان پور(معاون اورژانس کشور) و محمود سالارکیا(معاون دادستان تهران) و بقیه ی دوستانشان اظهاراتی کردند که اگر عین حقیقت باشد جشن گرفتن دارد.
دهقان پور گفت: کلا 1117 نفر در کشور مجروح شدند که 887 نفرشان به بیمارستان منتقل شدند و بقیه هم درمانشان سرپایی بود و نیازی به تجهیزات بیمارستان نداشتند.اما این در حالی ست که سال گذشته 1900 مجروح داشتیم و مهمتر از همه ی اینها...
سال 84در ایران 100 نفر جانشان را در آتش بازی های چهارشنبه سوری از دست دادند درحالی که امسال این آمار به "صفر" رسید.
سالارکیا هم گفت:حدود 300 نفر از اراذل و اوباش تهران را دستگیر کردند و فرستادند ورزشگاه ساعی.(ورزشگاه ساعی؟!).و آرامترین شهر هم تهران معرفی شد.
آخر سر هم نیروی انتظامی که در پوستش نمی گنجید اطلاعیه ی "تقدیر از شهروندان" صادر کرد.
اما ما که بقول یکی از دوستان کاری به آمار و ارقام نداریم فقط امیدواریم این آمار و اخبار ِ به شدت خوشحال کننده ، درست باشد که اینها شاید بیانگربا فرهنگتر و عاقلتر شدنمان باشد و شاید هم تاثیرگذارتر شدن برنامه ها ی گاه خنده دار و گاه دلخراش صدا و سیما.
بی ربط:بابت آهنگ شرمنده!قرار نبود این آهنگ باشه...شمام که به روی خودتون نیارید!